7 januari 2008

Eerste Jessica Jacobs Karakterprijs uitgereikt

Een warm eerbetoon aan het begin van een mooi jaar

Voor de eerste keer reikte HEJA de Jessica Jacobs Karakterpijs uit. Een nieuwe prijs voor relaties van de projectontwikkelaar, die met hun innemend karakter bijdragen aan succes en geluk in het bedrijf. Naamgever van de prijs is Jessica Jacobs, de in 2006 plotseling overleden medewerker van HEJA, wiens karakter levendig wordt herinnerd. De prijs is ingesteld als positief symbool hiervan voor de toekomst.

Jan Hoppen nam tijdens een intiem diner voor medewerkers als eerste het woord. Hij verklaarde het ontstaan van de prijs vanuit de wens een groot verdriet om te zetten in iets positiefs. “Ik vind het heel mooi om hier bij elkaar te zitten en het jaar 2008 op deze manier te kunnen inluiden. Het wordt een mooi jaar, heb ik besloten.”  
Een jaar ook waarin Jan minder wil gaan speechen: “Daarom hebben we voor de officiële overhandiging van de prijs de beste spreker van Breda gestrikt. Peter van der Velden is niet alleen burgemeester van Breda, maar bovenal een goede vriend van Marinus. Èn hij heeft in het verleden de Kilimanjaro beklommen, de berg waar Jessica is overleden.”

Burgemeester Van der Velden kwam halsoverkop van de nieuwjaarsreceptie van NAC, maar wilde graag een woordje richten aan zijn vriend Marinus. En aan HEJA, want hij voelde veel sympathie voor de gedachte achter de Jessica Jacobs karakterprijs. “In de verhalen die ik over Jessica heb gehoord, komt ze over als een ongelooflijk dynamische tante. Ik kan me daarom, weliswaar op grote afstand, voorstellen wat jullie hebben moeten doormaken toen zij plotseling overleed.”  

“Hoe pak je de draad weer op als iemand uit je midden wordt weggerukt,” vroeg de burgemeester zich hardop af. “Soms betekent iemand zelfs nog meer voor ons als ‘ie er niet meer is. We gaan uiteindelijk over tot de orde van de dag, dat is ook goed, maar de prijs zie ik als een geweldig symbool voor de blijvende gedachte aan haar.”

Vervolgens richtte Van der Velden zich tot Marinus.”Hij is het type dat ik mijn portemonnee zou toevoertrouwen, als ik een probleem heb. Hij mag overal op sympathie en draagvlak rekenen. En iedereen weet: Als ze in Prinsenbeek ooit een burgemeester zouden kiezen, won hij met voorsprong.” Perfectionistisch en kritisch, maar altijd met een aimabele, empathische grondtoon. Daar kwam de beschrijving van “mijn grote vriend” op neer.

Marinus nam een reischeque (bestemming Kopenhagen) in ontvangst en een bedrag van 5000 euro, vrij te besteden aan goede doelen. “Ik krijg het opeens heel warm, ligt dat aan mij?”, was zijn eerste reactie. “Dat ik de prijs zou krijgen, wist ik inmiddels. Maar dat  de burgemeester hier zou zijn, is een grote verrassing.”

“Zeker vlak na het overlijden van Jessica worstelde iedereen met zijn emoties,” herinnerde hij zich. “Het moest nog een plek krijgen. En inmiddels ben ik erachter dat de prijs daarbij een geweldig initiatief is. Zo houden we haar nagedachtenis levend.”

De warme, hechte band die HEJA-medewerkers delen, was voelbaar in de gemoedelijke ambiance van eetcafé De Peer, aan de rand van het Liesbos. Marinus keek eens goed om zich heen en sprak de hoop uit nog veel met iedereen te mogen samenwerken. “Dat houdt me een beetje bij de tijd.”  

Marinus lichtte tenslotte graag toe welke goede doelen hij had uitgekozen. “ik kan u zeggen dat het heerlijk is om andermans geld uit te geven. De zonnebloem stond centraal bij de uitvaart van Jessica, het was haar lievelingsbloem. Daarom doneer ik graag aan de stichting met die naam. Ook gaat een bedrag naar inloophuis De Honingraat voor mensen met kanker. En tenslotte krijgt de stichting Rolerisuit, die uitstapjes organiseert voor gehandicapten, een bijdrage voor de nieuwe bus waarvoor ze momenteel spaart. Dan hebben ze alvast een achterband, bij wijze van spreken.”














NAAR BOVEN